Modo Indicativo
Este Modo es aquel en que se expresa con certeza que determinada persona realizó, realiza, realizará o realizaría determinada acción. Decimos que se expresa con certeza porque se trata de asegurar que las personas realizan las acciones, y no que dichas acciones serán posiblemente realizadas. Ahora, esta certeza de la acción puede ocurrir en distintos tiempos.
En el Modo Indicativo existen cinco tiempos: Presente, Pretérito Perfecto Simple, Pretérito Imperfecto, Condicional y Futuro Imperfecto.
De acuerdo a esto conjuguemos ahora los verbos amar, temer y vivir.
Presente
1a. p. sing. am-o tem-o viv-o
2a. p. sing. am-as tem-es viv-es
3a. p. sing. am-a tem-e viv-e
1a. p. plur. am-amos tem-emos viv-imos
2a. p. plur. am-áis tem-éis viv-ís
3a. p. plur. am-an tem-en viv-en
Pretérito Perfecto Simple
1a. p. sing. am-é tem-í viv-í
2a. p. sing. am-aste tem-iste viv-iste
3a. p. sing. am-ó tem-ió viv-ió
1a. p. plur. am-amos tem-imos viv-imos
2a. p. plur. am-asteis tem-isteis viv-isteis
3a. p. plur. am-aron tem-ieron viv-ieron
Pretérito Imperfecto
1a. p. sing. am-aba tem-ía viv-ía
2a. p. sing. am-abas tem-ías viv-ías
3a. p. sing. am-aba tem-ía viv-ía
1a. p. plur. am-ábamos tem-íamos viv-íamos
2a. p. plur. am-abais tem-íais viv-íais
3a. p. plur. am-aban tem-ían viv-ían
Condicional
1a. p. sing. am-aría tem-ería viv-iría
2a. p. sing. am-arías tem-erías viv-irías
3a. p. sing. am-aría tem-ería viv-iría
1a. p. plur. am-aríamos tem-eríamos viv-iríamos
2a. p. plur. am-aríais tem-eríais viv-iríais
3a. p. plur. am-arían tem-erían viv-irían
Futuro Imperfecto
1a. p. sing. am-aré tem-eré viv-iré
2a. p. sing. am-arás tem-erás viv-irás
3a. p. sing. am-ará tem-erá viv-irá
1a. p. plur. am-aremos tem-eremos viv-iremos
2a. p. plur. am-aréis tem-eréis viv-iréis
3a. p. plur. am-arán tem-erán viv-irán
preterito perfecto vinculado al presente
El pretérito perfecto se utiliza para acciones ya realizadas, pero que de alguna forma siguen vinculadas con el presente.
Esta semana Antonio ha ordenado su oficina.
Ha planeado mantener el orden en el futuro.
Uso
acción pasada reciente realizada en un momento que aún pertenece al presente (esta …, hoy)
Ejemplo:
Esta semana Antonio ha ordenado su oficina.
acción realizada con consecuencias presentes o futuras
Ejemplo:
Ha planeado mantener el orden en el futuro.
Formación
Se necesita el auxiliar haber conjugado en presente y el participio del verbo principal.
persona haber participio
yo he
hablado
aprendido
vivido
tú has
él/ella/Usted ha
nosotros/-as hemos
vosotros/-as habéis
ellos/ellas/Ustedes han
Participio
El participio se obtiene quitando la terminación del infinitivo y añadiendo -ado (para los verbos en -ar) o -ido (para los verbos en -er/-ir).
Ejemplo:
hablar – hablado
aprender – aprendido
vivir – vivido
Excepciones:
Cuando la raíz acaba en vocal, habrá que añadir una tilde a la i de la terminación, para indicar que cada vocal debe ser pronunciada indepedientemenete de la otra (no es un diptongo).
Ejemplo:
leer – leído
traer – traído
Algunos verbos tienen un participio irregular y/o un participio regular. Otros verbos pueden tener además dos participios irregulares. Los verbos más importantes con este tipo de irregulares son:
verbo participio irregular participio regular
abrir abierto
decir dicho
escribir escrito
hacer hecho
freír frito freído
imprimir impreso imprimido
morir muerto
poner puesto
proveer provisto proveído
suscribir suscrito/suscripto
ver visto
volver vuelto
Este Modo es aquel en que se expresa con certeza que determinada persona realizó, realiza, realizará o realizaría determinada acción. Decimos que se expresa con certeza porque se trata de asegurar que las personas realizan las acciones, y no que dichas acciones serán posiblemente realizadas. Ahora, esta certeza de la acción puede ocurrir en distintos tiempos.
En el Modo Indicativo existen cinco tiempos: Presente, Pretérito Perfecto Simple, Pretérito Imperfecto, Condicional y Futuro Imperfecto.
De acuerdo a esto conjuguemos ahora los verbos amar, temer y vivir.
Presente
1a. p. sing. am-o tem-o viv-o
2a. p. sing. am-as tem-es viv-es
3a. p. sing. am-a tem-e viv-e
1a. p. plur. am-amos tem-emos viv-imos
2a. p. plur. am-áis tem-éis viv-ís
3a. p. plur. am-an tem-en viv-en
Pretérito Perfecto Simple
1a. p. sing. am-é tem-í viv-í
2a. p. sing. am-aste tem-iste viv-iste
3a. p. sing. am-ó tem-ió viv-ió
1a. p. plur. am-amos tem-imos viv-imos
2a. p. plur. am-asteis tem-isteis viv-isteis
3a. p. plur. am-aron tem-ieron viv-ieron
Pretérito Imperfecto
1a. p. sing. am-aba tem-ía viv-ía
2a. p. sing. am-abas tem-ías viv-ías
3a. p. sing. am-aba tem-ía viv-ía
1a. p. plur. am-ábamos tem-íamos viv-íamos
2a. p. plur. am-abais tem-íais viv-íais
3a. p. plur. am-aban tem-ían viv-ían
Condicional
1a. p. sing. am-aría tem-ería viv-iría
2a. p. sing. am-arías tem-erías viv-irías
3a. p. sing. am-aría tem-ería viv-iría
1a. p. plur. am-aríamos tem-eríamos viv-iríamos
2a. p. plur. am-aríais tem-eríais viv-iríais
3a. p. plur. am-arían tem-erían viv-irían
Futuro Imperfecto
1a. p. sing. am-aré tem-eré viv-iré
2a. p. sing. am-arás tem-erás viv-irás
3a. p. sing. am-ará tem-erá viv-irá
1a. p. plur. am-aremos tem-eremos viv-iremos
2a. p. plur. am-aréis tem-eréis viv-iréis
3a. p. plur. am-arán tem-erán viv-irán
preterito perfecto vinculado al presente
El pretérito perfecto se utiliza para acciones ya realizadas, pero que de alguna forma siguen vinculadas con el presente.
Esta semana Antonio ha ordenado su oficina.
Ha planeado mantener el orden en el futuro.
Uso
acción pasada reciente realizada en un momento que aún pertenece al presente (esta …, hoy)
Ejemplo:
Esta semana Antonio ha ordenado su oficina.
acción realizada con consecuencias presentes o futuras
Ejemplo:
Ha planeado mantener el orden en el futuro.
Formación
Se necesita el auxiliar haber conjugado en presente y el participio del verbo principal.
persona haber participio
yo he
hablado
aprendido
vivido
tú has
él/ella/Usted ha
nosotros/-as hemos
vosotros/-as habéis
ellos/ellas/Ustedes han
Participio
El participio se obtiene quitando la terminación del infinitivo y añadiendo -ado (para los verbos en -ar) o -ido (para los verbos en -er/-ir).
Ejemplo:
hablar – hablado
aprender – aprendido
vivir – vivido
Excepciones:
Cuando la raíz acaba en vocal, habrá que añadir una tilde a la i de la terminación, para indicar que cada vocal debe ser pronunciada indepedientemenete de la otra (no es un diptongo).
Ejemplo:
leer – leído
traer – traído
Algunos verbos tienen un participio irregular y/o un participio regular. Otros verbos pueden tener además dos participios irregulares. Los verbos más importantes con este tipo de irregulares son:
verbo participio irregular participio regular
abrir abierto
decir dicho
escribir escrito
hacer hecho
freír frito freído
imprimir impreso imprimido
morir muerto
poner puesto
proveer provisto proveído
suscribir suscrito/suscripto
ver visto
volver vuelto