Todos estaban en lo correcto
Muchas veces el gentilicio de un país adopta dos formas, o más, y aunque algunos prefieren más unos que otros, lo real es que pueden usarse sin estar cometiendo ningún error, por ejemplo:
albaceteño/a o albacetense,
albanés o albano/a,
asunceno/a o asunceño/a,
austríaco/a o austriaco/a,
británico/a o britano,
bohemio/a o bohemo,
brasileño/a o brasilero/a,
cartagenero/a o cartaginés/a,
checoeslovaco/a o checoslovaco/a,
coríntico/a o corintio/a,
damasceno/a o damaceno/a,
egipcio/a o egipciaco/a, egipcíaco/a o egipciano/a,
etíope o etiópico/a,
euroasiático/a o eurasiático/a,
finlandés/a o finés/a,
gibraltareño/a o jibraltareño/a,
ginebrés/a o ginebrino/a,
guanarense o guanareño/a,
indostano/a o indostanés/a
italiano/a o ítalo/a (U. m. en leng. poét.),
jamaicano/a o jamaiquino/a,
leonés/a o legionense,
logronés/a o lucroniense,
lucense o luqués/a,
lusitano/a o luso/a,
madrileño/a o matritense,
malagueño/a o malacitano/a,
malvinense o malvinero/a,
manileño/a o manilense,
manizaleño/a o manizalita,
marabino/a o maracaibero/a,
marroquí o marroquín/a
mejicano/a o mexicano/a,
pamplonés/a o pamplonica,
pastuso/a o pastense,
parisiense, parisién o parisino/a,
persa o pérsico/a,
peruano/a o peruviano/a ,
polaco/a o polonés/a,
portorriqueño/a o puertorriqueño/a,
quechua o quichua,
salmantino/a o salamanqués/a o salamanquino/a,
santafesino/a o santafecino/a,
sefardí o sefardita,
sudafricano o surafricano/a,
sudamericano/a o suramericano/a,
tunecino/a o tunecí,
villavicense/a o villavicenciuno/a,
yugoeslavo/a o yugoslavo/a,


