InicioArtePoesia azteca :)
Nitlayokoya / Estoy triste
Autor:Nezahualcoyotl


Nitlayokoya, niknotlamatiya
san, nitepiltsin Nesaualkoyotl
xochitika ye iuan kuikatika
nikimilnamiki tepiluan,
ain oyake,
yejua Tesosomoktsin,
o yejuan Kuajkuajtsin.
Ok nelin nemoan,
kenonamikan.
¡Maya nikintoka in intepiluan,
maya nikimonitkili toxochiu!
Ma ik itech nonasi,
yektli yan kuikatl in Tesosomoktsin.
O aik ompoliuis in moteyo,
¡nopiltsin, Tesosomoktsin!
Anka sa ye in mokuik a ika
niualchoka,
in san niualiknotlamatiko,
nontiya.
San niualayokoya, niknotlamati.
Ayokik, ayok,
kenmanian,
titechyaitakiu in tlaltipak,
ika nontiya.


Estoy triste, me aflijo,
yo el señor Nezahualcoyotl
con flores y con cantos,
recuerdo a los principes
a los que se fueron
a Tezozomoctzin,
a Cuacuahtzin.
En verdad viven,
allá en donde de algún modo se existe
¡ojalá pudiera yo seguir a los principes
llevarles nuestras flores!
¡Si pudiera yo hacer míos
los hermosos cantos de Tezozomoctzin!
Jamás perecerá tu renombre
¡Oh mi señor, tu Tezozomoctzin!
Así, echando de menos tus cantos
me he venido a afligir
solo he venido a quedar triste
yo a mí mismo me desgarro
He venido a estar triste, me aflijo
ya no estas aquí, ya no,
en la region donde de algún modo se existe,
nos dejate sin provision en la tierra
por esto, a mí mismo me desgarro

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Nitlayokoya, niknotlamatiya
san, nitepiltsin Nesaualkoyotl
xochitika ye iuan kuikatika
nikimilnamiki tepiluan,
ain oyake,
yejua Tesosomoktsin,
o yejuan Kuajkuajtsin.
Ok nelin nemoan,
kenonamikan.
¡Maya nikintoka in intepiluan,
maya nikimonitkili toxochiu!
Ma ik itech nonasi,
yektli yan kuikatl in Tesosomoktsin.
O aik ompoliuis in moteyo,
¡nopiltsin, Tesosomoktsin!
Anka sa ye in mokuik a ika
niualchoka,
in san niualiknotlamatiko,
nontiya.
San niualayokoya, niknotlamati.
Ayokik, ayok,
kenmanian,
titechyaitakiu in tlaltipak,
ika nontiya.


Estoy triste, me aflijo,
yo el señor Nezahualcoyotl
con flores y con cantos,
recuerdo a los principes
a los que se fueron
a Tezozomoctzin,
a Cuacuahtzin.
En verdad viven,
allá en donde de algún modo se existe
¡ojalá pudiera yo seguir a los principes
llevarles nuestras flores!
¡Si pudiera yo hacer míos
los hermosos cantos de Tezozomoctzin!
Jamás perecerá tu renombre
¡Oh mi señor, tu Tezozomoctzin!
Así, echando de menos tus cantos
me he venido a afligir
solo he venido a quedar triste
yo a mí mismo me desgarro
He venido a estar triste, me aflijo
ya no estas aquí, ya no,
en la region donde de algún modo se existe,
nos dejate sin provision en la tierra
por esto, a mí mismo me desgarro

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nikitoa / Yo lo pregunto
Autor:Nezahualcoyotl



Niqitoa ni Nesaualkoyotl:
¿Kuix ok neli nemoua in tlaltikpak?
An nochipa tlaltikpak:
san achika ya nikan.
Tel ka chalchiuitl no xamani,
no teokuitlatl in tlapani,
no ketsali posteki.
An nochipa tlaltikpak:
san achika ye nikan.


Yo Nezahualcóyotl lo pregunto:
¿Acaso deveras se vive con raíz en la tierra?
No para siempre en la tierra:
sólo un poco aquí.
Aunque sea de jade se quiebra,
aunque sea de oro se rompe,
aunque sea plumaje de quetzal se desgarra.
No para siempre en la tierra:
sólo un poco aquí.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Cantos de primavera
Autor: Nezahualcóyotl de Texcoco



Xopan cuicatl
Amoxcalco
pehua cuica,
yeyecohua,
quimoyahua xochitl,
on ahuia cuicatl.

Icahuaca cuicatl,
oyohualli ehuatihuitz,
zan quinanquiliya
toxochayacach.
Quimoyahua xochitl,
on ahuia cuicatl.

Xochiticpac cuica
in yectli cocoxqui,
ye con ya totoma
aitec.
Zan ye connanquilia
in nepapan quechol,
in yectli quechol,
in huel ya cuica.

Amoxtlacuilol in moyollo,
tocuicaticaco,
in ticcuicanitl.
Xopan cala itec,
in tonteyahuiltiya.

Zan tic moyahua
in puyama xochitli,
in cacahua xochitli.

In ticuicanitl.
Xopan cala itec,
in tonteyahuiltiya.


Cantos de primavera
En la casa de las pinturas
comienza a cantar,
ensaya el canto,
derrama flores,
alegra el canto.

Resuena el canto,
los cascabeles se hacen oír,
a ellos responden
nuestras sonajas floridas.
Derrama flores,
alegra el canto.

Sobre las flores canta
el hermoso faisán,
su canto despliega
en el interior de las aguas.
A él responden
varios pájaros rojos,
el hermoso pájaro rojo
bellamente canta.

Libro de pinturas es tu corazón,
has venido a cantar,
haces resonar tus tambores,
tú eres el cantor.
En el interior de la casa de la primavera,
alegras a las gentes.

Tú sólo repartes
flores que embriagan,
flores preciosas.

Tú eres el cantor.
En el interior de la casa de la primavera,
alegras a las gentes.


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
El Cenzontle
Autor: Nezahualcóyotl de Texcoco





In Centzontototl
Nehuatl nictlazotla in centzontototl icuicauh,
nehuatl nictlazotla in chalchihuitl Itlapaliz
ihuan in ahuiacmeh xochimeh;
zan oc cenca noicnuitzin in tlacatl,
Nehuatl nictlazotla.

El Cenzontle
Amo el canto del cenzontle
pájaro de cuatrocientas voces.
Amo el color del jade
y el exquisito perfume de las flores.
Pero amo más a mi hermano: el hombre

comentar es agradecer me costo tiempo buscarlas pero eso depende de ustedes
Datos archivados del Taringa! original
0puntos
920visitas
0comentarios
Actividad nueva en Posteamelo
0puntos
2visitas
0comentarios
Dar puntos:

Dejá tu comentario

0/2000

Autor del Post

n
nicoo12344🇦🇷
Usuario
Puntos0
Posts5
Ver perfil →
PosteameloArchivo Histórico de Taringa! (2004-2017). Preservando la inteligencia colectiva de la internet hispanohablante.

CONTACTO

18 de Septiembre 455, Casilla 52

Chillán, Región de Ñuble, Chile

Solo correo postal

© 2026 Posteamelo.com. No afiliado con Taringa! ni sus sucesores.

Contenido preservado con fines históricos y culturales.