POEMAS EN GUARANÍ NDÉIKO MÁA Ha ndéiko máa, nde tekove tavy itukumbo’ÿva, naimbaretéiva, ndaipu’akáiva mba’evére, nomomýi kuaáva, ndoguerova kuaáiva mba’eve, tekakáva hapicha renondépe… Ndéko reñakaity va’erä, reipykúi va’erä tapere ára pochy ha kuarahy pytére, rejapo va’erä nde ruvicha he’íva, reka’api ha rembyaty ha reme’ë, ndejapu ha remonda ya rejuka va’erä remomorä ha remongyra va’erä nde ruvichápe. Remokö va’erä yuhéi ha jurumboty, nde ry’ái va’erä nde resasëmbápeve, nde pyti’a okapúpeve, reisu’u va’erä apiryta ha tejuruguái, remano va’erä ára ha ára rekarusérö. Ndéiko máa reipota haguä teko joja, reikose haguä ava marangatúicha, teko poräme. ****************** Y vos quién sos, tonto sin azote, sin fuerzas, sin dominio sobre nada, que no sabe mover, que no sabe cambiar nada, que es mierda ante su semejante... Vos tenés que agachar la cabeza, tenés que caminar el descampado bajo la tormenta y a pleno sol, tenés que hacer lo que manda tu jefe, tenés que carpir y recoger y dar, mentir y robar y matar para poner lindo y gordo a tu jefe. Tenés que tragar sed y boca cerrada, tenés que sudar hasta que se te salgan los ojos, hasta que se estalle tu pecho, tenés que morder yugo y chicote, tenés que morir cada día si querés comer. Quién sos vos para desear la igualdad, para querer vivir como persona digna, una vida buena. MBA'ÉICHA Ko’águive, opa mba’e ha’etehápe y kirirï, ¿mba’éicha ñamboherakuaa pe temimbyasy? Oime kuri ára ha’e ha’évami ñande guata tekovére, ñane maña opa mba’ére, ñane ñe’ë jepivegua, ñambo jo’a jo’áva kane’ömeve ha hetaiteve, tasëmeve. Ko’a mombyryetéguive, hetaite mba’e rire, opa mba’e ojeaho’i rire otï anambusúpe, ¿mba’éicha ñambohérata temimbyasy? Ko’águive, opa mba’e ha’etehápe y kirirï, ¿mbaéicha ñambohérata ñe’ë porä? Oime kuri ára ha’e oñemohendávami opa mba’e apytépe, hory ha oñembyasy ha iróva apytépe, jepevérö añete ovy’avévaicha umi ipahápegua ndive. Ha katu ko’a mombyryete guive, ¿mba’éicha ñahenóita pe ñe’ë porä? *********************** Aquí donde ya todo pareciera ser agua calma, ¿Cómo se nombra la tristeza? Hubo otro tiempo en que ella era el modo de caminar por la vida, la manera de mirar las cosas, y era palabra cotidiana, repetida hasta el cansancio y más veces aún hasta el llanto. Aquí desde tan lejos, después de tantas cosas, cuando ya todo se ha cubierto con un grueso manto de pudor, ¿cómo nombrar la tristeza? Aquí donde ya todo pareciera ser agua calma, ¿cómo se nombra la poesía? Hubo otro tiempo en que ella se acomodaba en medio de todas las cosas, las amables, las tristes, las amargas, aunque, es verdad, parecía encontrarse más a gusto con las últimas. Pero aquí desde tan lejos, ¿cómo llamar a la poesía? NDÉIKO MÁA Ha ndéiko máa, nde tekove tavy itukumbo’ÿva, naimbaretéiva, ndaipu’akáiva mba’evére, nomomýi kuaáva, ndoguerova kuaáiva mba’eve, tekakáva hapicha renondépe… Ndéko reñakaity va’erä, reipykúi va’erä tapere ára pochy ha kuarahy pytére, rejapo va’erä nde ruvicha he’íva, reka’api ha rembyaty ha reme’ë, ndejapu ha remonda ya rejuka va’erä remomorä ha remongyra va’erä nde ruvichápe. Remokö va’erä yuhéi ha jurumboty, nde ry’ái va’erä nde resasëmbápeve, nde pyti’a okapúpeve, reisu’u va’erä apiryta ha tejuruguái, remano va’erä ára ha ára rekarusérö. Ndéiko máa reipota haguä teko joja, reikose haguä ava marangatúicha, teko poräme. Y vos quién sos, tonto sin azote, sin fuerzas, sin dominio sobre nada, que no sabe mover, que no sabe cambiar nada, que es mierda ante su semejante... Vos tenés que agachar la cabeza, tenés que caminar el descampado bajo la tormenta y a pleno sol, tenés que hacer lo que manda tu jefe, tenés que carpir y recoger y dar, mentir y robar y matar para poner lindo y gordo a tu jefe. Tenés que tragar sed y boca cerrada, tenés que sudar hasta que se te salgan los ojos, hasta que se estalle tu pecho, tenés que morder yugo y chicote, tenés que morir cada día si querés comer. Quién sos vos para desear la igualdad, para querer vivir como persona digna, una vida buena. Significado de algunas Palabras: AMALI ........................AMALÍ Amangy...................... Aguacero amandy...................... agua-lluvia amandáu.................... agua-nieve Amali. ........................ Amalí. Pukavy ojekáva............ Sonrisa que se abre omombáy omomýi........ despierta se mueve omboi................................desnuda omokyrÿiva..................... cosquillea ko’ë. ................................. el alba. Yvytu piro’y............... Brisa fresca oñua ojapichýva.......que abraza y acaricia pire. ............................la piel. Purahéi apysë .........Canto que asoma okapu .........................estalla opopo .........................salta ojeroky .......................baila torymi. ........................alegrecito. Eirete .........................Miel yryjúi ..........................espuma mandyju ....................algodón guyrami .....................pajarito Amangy .....................Aguacero amandy .....................agua-lluvia amandáu ...................agua-nieve Amali. .........................Amalí. Bueno todo por hoy gente! pueden comentar
Poesías en Guarani (con traducción)
Datos archivados del Taringa! original
34puntos
428visitas
0comentarios
Actividad nueva en Posteamelo
0puntos
2visitas
0comentarios
Dar puntos: